Een remschijf in de setup
De verschillende gezichten van Arie den Boer
Artist news 16-06-2014 12:06
Hij haalde Slagwerkkrant in 2007 met zijn toetreden tot de Blue Man Group (zie het archiefartikel uit editie 139 hiernaast). Sindsdien beweegt Arie den Boer zich kriskras door het Nederlandse culturele landschap én ver daarbuiten, en behoort hij tot de meest veelzijdige slagwerkers die we kennen. Recentelijk ligt zijn focus op de Servische ster Slobodan Trkulja & Balkanopolis en de zangeressen Marlies Claassen (album Silent Words) en Linda Westera (Raindogs en Rozen, een album met bewerkingen van Tom Waits-muziek). Daarnaast blijft hij betrokken bij musicals en televisieprogramma's.

door Mark van Schaick

Arie den Boer (Maasdam, 1969) was al te horen met de Kaapverdische zangeres Suzanna Lubrano, Paul de Leeuw, Charly Luske, Rob de Nijs, het Metropole Orkest, Stijn van der Loo en in voorstellingen en programma's als Holiday on Ice, Dancing With The Stars, The Voice of Holland en meer. Hij bezit een eigen studio waarin hij opnames verzorgt voor wie maar wil. Den Boer geeft privéles, masterclasses en clinics en is gastdocent op diverse conservatoria, gespecialiseerd in snaredrumtechniek, bladmuziek lezen en interpreteren, Balkanritmes en studiowerk.

Wat heeft je ervaring met de Blue Man Group je opgeleverd? Ben je anders gaan kijken naar je instrument?
‘Een jaar lang deel uitmaken van de Blue Man Group was een superervaring. De organisatie was zo professioneel. Het uitgangspunt voor mij is de muziek. Het instrument helpt je daarbij en daar hebben ze bij de Blue Man Group al heel goed over nagedacht, voor wat betreft de setups maar ook de eigen stijl van spelen. Naast het spelen is ook het theatrale effect heel belangrijk. Beweging is dus iets wat ik daarvan heb meegenomen en nu gebruik bij andere klussen. Tevens was het voor mij een bewijs dat mijn speeltechniek in orde was. Zeven à acht shows per week met high energy en snoeihard, dan moet je fysiek wel in orde zijn! Verder wordt er bij de Blue Man Group geen gebruik gemaakt van bladmuziek. Alles wordt door de spelers tijdens repetitiesessies overgebracht en zo groei je in de show. Omdat ik veel met bladmuziek werk was het voor mij heel goed om alles uit het hoofd te doen. Ik gebruik nog steeds bepaalde patronen en invloeden uit de Blue Man Group-muziek in mijn andere projecten. Met name in mijn band Balkanopolis.’

Ik zag je een jaar of twee terug jazz spelen in een Hilversums café. Hoe verdeel je de tijd tussen alle stijlen waarin je muziek maakt?
‘Ik ben inderdaad in veel verschillende stijlen actief. Ik vindt dat erg leuk en heb dat eigenlijk ook altijd willen doen. Wat mij betreft gaat het om de voorbereiding naar een optreden toe. Ik probeer me zoveel mogelijk in te leven in de stijl die ik moet spelen en de manier van spelen en de sound die daarbij hoort. Dus dat betekent muziek luisteren in die stijl en ook mijn instrumentarium aanpassen aan die situatie.


Still uit de videoclip van Marlies Claassen's Silent Words

‘Zo benader ik dus ook het verschil in het spelen met Marlies Claassen of Linda Westera. Bij Marlies speel ik drums en percussie in een akoestische setting met alleen gitaar en zang en met een saxofoonkwartet. Dus luister ik daarvoor naar dat soort muziek. Piazzolla, Morricone, filmmuziek, tango, wereldmuziek, et cetera., en daar pas ik mijn setup op aan. Het trio met Linda is met gitaar en contrabas. We spelen Tom Waits’ muziek op onze eigen manier. Dus ook hier pas ik mijn spullen dan weer op aan, bijvoorbeeld met een remschijf in mijn setup, smerige cymbals en oude bassdrum met kalfsvellen. En luister ik naar muziek met die sound en dat soort drummers voor inspiratie; Alison Krauss & Robert Plant, Tom Waits, drummer Jay Bellerose. Ik wissel dus eigenlijk voor elke gig van instrumentarium.’

Arie's podiumset-up bij Linda Westera, met links de remschijf.

Heb je überhaupt veel spullen, of is het meer een kwestie van anders toepassen?
‘Ik heb inderdaad veel spullen. Twee 60's Ludwig sets, een Classic Maple Ludwig, een Legacy Ludwig, een Questlove setje en zo'n 25 snaredrums en veel cymbals van Zildjian en Amedia. Stemmen, andere vellen en stokken, mijn Q-Sticks Rods en dergelijke kunnen ook nog veel doen, natuurlijk.’

Hèb je wel een favoriet instrument?
‘De spullen die het meest meegaan zijn wel mijn Gold Sparkle Ludwig uit 1966 in de maten 20”, 12”, 14”, 16” met twee bijpassende snares 5" en 5,5". Maar ook mijn twee Supraphonics, een 60's 5" en een nieuwere 6,5". De Amedia-cymbals die de laatste tijd in de tas blijven zitten zijn de 21" Ahmet Legend Ride, 15" Kommagene Hi-Hat, 18" en 20" Kommagene Crashes.’

Je bent gastdocent aan conservatoria, geeft privéles en werkt ook als docent bij Beat Supplier in Amersfoort. Wat geeft het werk als docent je?
‘Les geven aan gemotiveerde leerlingen is super leuk. Mensen die alles van je willen weten. Het is ook erg leuk om je kennis te delen en om te zien dat ondanks dat we allemaal op hetzelfde instrument spelen iedereen toch weer uniek is en zijn eigen stem heeft. Wat ik wel merk is dat bij veel drummers de basis ontbreekt of niet goed is waardoor je op een gegeven moment niet verder komt. Voor mij begint de basis bij snaredrum spelen en een goeie grip. Daar besteed ik veel aandacht aan. Ik geef thuis in mijn studio een aantal mensen les en daarnaast ben ik verbonden aan Beat Supplier waar ik ook les zal gaan geven.’

Hoe is het album van Kingdom of Balkanopolis tot stand gekomen?
‘Op een bijzondere manier, vind ik, en er hebben ook veel bijzondere mensen aan meegewerkt. Het was voor Slobodan Trkulja, de leider van de band, en mij een droom om ooit in Real World Studios van Peter Gabriel in Engeland te kunnen opnemen. Wij zijn naar de studio gegaan en hebben een afspraak gemaakt met de directeur. Wij hadden ook al aangegeven dat we op zoek waren naar een producer. Zo zijn we aan Richard Evans gekomen. Slobodan en ik zijn toen ruim een week naar het huis van Richard gegaan om aan de preproductie te werken, in zijn homestudio in Bath. Daarna hebben we Real World geboekt en zijn we met David Rhodes, de gitarist van Peter Gabriel, en bassist John Giblin, van o.a. Simple Minds en Kate Bush, de basistracks voor het album gaan opnemen. Als band hadden we al een aantal keren opgetreden met het Metropole Orkest. Slobodan heeft hen zelfs al twee keer naar Servië weten te halen o.a. tijdens het Eurovisie Songfestival in Belgrado in 2008. Het was dus een logisch vervolg dat zij ook zouden meewerken aan het album. Het orkest hebben we later opgenomen in hun eigen studio in Hilversum, o.l.v. Jules Buckley die ook heeft gezorgd voor de arrangementen. Alle overige dubs zijn later met Richard in Servië opgenomen waaronder een koor van monniken in het klooster van Kovilj. Alle partijen waren zo blij over het resultaat dat we uiteindelijk mixer Tchad Blake, die werkte met Sheryl Crow, Black Keys en Peter Gabriel, hebben kunnen overhalen de cd te mixen.'


Als dit interview plaatsvindt zijn we bezig om een single op te nemen voor de slachtoffers van de watersnoodramp in Servië en Bosnië die begin mei heeft plaatsgevonden. Hieraan wordt geheel belangeloos meegewerkt, niet alleen door Balkanopolis, maar ook door Mariza (Portugese Fado zangeres), Pelagya (Russische zangeres), Dominic Miller (gitarist Sting), David Rhodes (gitarist Peter Gabriel) en het Metropole Orkest. Den Boer: 'Tchad Blake gaat ook deze single mixen. We hopen natuurlijk op veel internationale aandacht en dat we veel geld op kunnen halen voor de slachtoffers.’

Verlang je nooit naar één vaste band waarmee je dagelijks werk hebt, of vind je deze veelkleurigheid wel prima?
‘Ik vind de veelkleurigheid prima. Ik heb er altijd van gedroomd een sessiedrummer te zijn en veel verschillende dingen te doen. Livegigs, studio, televisie, theater en dat is wat ik doe! Toch zou ik graag meer met Balkanopolis spelen en touren. 't Is lastig in deze tijden maar we werken er hard aan!’


drummer links